«Oi ama Euskal Herri goxoa, zugandik urrun triste banoa…»
Bakea eta Ongia, Arabako Belenzaleen Elkarteko kide eta jarraitzaile maiteak:
Henrike Knörr Borrás jauna, Euskal Herriko Unibertsitateko Filologia, Geografia eta Historia Fakultateko irakaslea Arabako Campusean eta Euskaltzaindiako ikerketa zuzendaria, hil zen atzo, 2008ko apirilaren 30ean, Gasteizen.
Hizkuntzalari arabar handi honek (nahiz eta Tarragonakoa izan jaiotzez) aldarrikatu zituen 2004ko Gabonak. 2004ko abenduaren 18an Gasteizko Principal Antzokian ospatutako Gabonetako Pregoia saio labur, eder eta oso didaktiko hartan, gure lurraldeko gabonetako tradizio eta kanta desberdinei buruz hitz egin zigun. Omenaldi gisa, pregoi horretatik paragrafo hauek atera nahi ditugu, gaurkotasun osoa dutela uste baitugu:
«…Orain galde liteke: zer daki gaur jendeak ospakizun horiei eta horien kultura-karga guztiari buruz? zer dakite gure ikasleek? Eta, zer dakite irakasleek?
Hori apaizen kontua da!, esan dezake listotxoren batek, elizan ikasle batzuk gidatzen ari zen norbaiti behin entzun nion bezala. hori jakiteko agindu sakratuak edo moja botoak jaso behar balira bezala!
Jaun-andreok: gure aurrean ezjakintasun ikaragarri baten emaitza dugu, eta horren arrazoietako bat, bakarra ez bada ere, kultura erlijiosoa eta erlijio-heziketa nahastu izana da. Baina kontua oso argi dago: kultura erlijiosorik gabe jendea martetar bihurtzen da. Ehunka, milaka gauza, eliza, museo, liburu, pelikula, edo herri eta hirietan paseatuz ihes egingo diete. Judasen musua, Herodesena, samariar onarena, eta abar. eta abar, gure kulturaren osagaiak dira, eta absurdoa da hori elizgizon edo fededun izateari egoztea. Madalena batek bezala negar egitea, neska batek pentsatzen zuenaren kontra, ez da esaten labean madalenek malkoak bezala botatzen dituztelako hari txiki horiek, baizik eta Ebanjelioko bekatari damutuagatik.
Itzulingururik gabe esateko garaia da: hemen utzikeria izugarria egon da, erantzukizunen dimisio kolektiboa, eta batez ere bi zutabe sozial garrantzitsuenetan: familian eta eskolan. Beste gaitz batzuk ere badira, noski, baina hau bereziki larria da. Oinarrizko ezagutza batzuen transmisioan eten negargarria da. zer zentzu du Oinarrizko Hezkuntza Orokor izen hark, oinarriaren zati bat kanpoan uzten bada?
Utzikeriak, edo argiago hitz egiteko, arduren dimisioak, beste alor batzuk hartzen ditu bere baitan, dudarik gabe. Gizartea da ondoen artikulatu behar dena, guztion onaz kontziente, eta iraganaren eta orainaren pisu kultural, aberats eta konplexu guztiaz kontziente. Gizartea da, batez ere, arazoei, gatazkei eta erresuminei aurre egin behar diena, beldurraren edo erresuminaren eraginez garrantzizko ezer lurpean gera ez dadin saiatuz. Ez baita ona gatazkak eta beldurrak isiltzea, arrazoia edozein dela ere. Ezta hizkuntza kontuengatik ere…»
Elkarteko kideok bat egiten dugu haien heriotzagatiko minarekin. Goian bego.